Ձորագյուղ՝ ձորերով շրջապատված գյուղը

Դեկտեմբերի 7, 2021

Հեղինակ՝ Քնար Բաբայան
Լուսանկարները՝ Քնար Բաբայանի

3 րոպե կարդալու համար

Անծայր դաշտեր, ամպերին հասնող լեռներ ու դաշտերի պռնկից կախված ձորեր, որոնց արանքը ճեղքելով՝ հոսում է Ձորագետը։

Կլոր տարի այս համայնապատկերն է բացվում Ձորագյուղի համարյա ամեն մի տան պատշգամբից: 

Հեթա՜յ զադը (ա՜յ քեզ բան)-, թերեւս ամենաճիշտ արտահայտությունն է Լոռու բարբառով, որով կարելի է փոխանցել բնապատկերի ողջ գեղեցկությունը։ 

Տեսարանից առավել ձորագյուղցիները առանձնահատուկ հպարտությամբ են ցույց տալիս տեղական Grand Canyon-ը, Ցից քարը, «Քիր ու Ախպեր» ամրոցն ու  «Բերդշեն» բնակատեղին (Ք.ա 2-3-րդ հազարամյակ)։

 

Կոլյայի համար տարբերություն չկա՝ փուչիկ փչել, թե գնդակ:

 

Տեսարան դեպի Ձորագյուղի Սուրբ Աստվածածին (1906թ.) եկեղեցի:

 

Տղամարդիկ պատրաստվում են դաշտ գնալ: Այս տարի CheeseUp ծրագրի շրջանակում տրամադրած սերմնացուի շնորհիվ ավելի շատ է աշնանացան արվել։

 

16-ամյա Մանվելը պատրաստվում է հոտը սար տանել: Հովվության մեծ փորձ ունի: Սկզբում պապիկին ու հայրիկին էր օգնում, իսկ հիմա մենակ է գլուխ հանում 400 գլուխ հոտից:

 

Տեխնիկան են նորոգում դաշտային աշխատանքների համար:

 

Աշնան վերջին բերքը:

 

Արգենիսա տատն առիթը բաց չի թողնում աշնան վերջին ջերմացնող արեւի տակ աշխատելու:

 

Սուրեն պապը գոհ է այս տարվա կարտոֆիլի բերքից: Ասում Է` երեք ընտանիքի կհերիքի:

 

70-ամյա Սուրեն պապը բացատրում է, որ հողը պետք է երկու անգամ փորել` գարնանը` ցանելուց առաջ, և աշնանը` բերքահավաքից հետո:

 

Ծանոթացեք, ձորագյուղցի ապագա կոնստրուկտոր Սիրակն է: Հիշեք նրա դեմքը, նրա մասին դեռ կլսեք:

 

Դիմանկար «առաջնագծից»: Ընկերներով գյուղի մուտքի մոտ խրամատ են փորել ու շունիկի հետ «դիրք» են պահում: