Վարդագույն քարերի ու չարված պեղումների գյուղը․ Վարդաքար

Վարդագույն քարերի ու չարված պեղումների գյուղը․ Վարդաքար Հուլիսի 16, 2021 Հեղինակ՝ Նանե Վարդանյան Լուսանկարները՝ Քնար Բաբայանի 2 րոպե կարդալու համար Մեզ հայտնի վարդագույն քաղաքը Երևանն է, իսկ վարդագույն գյո՞ւղը։  Վարդաքարը Շիրակի մարզի փոքր՝ մոտ 700 բնակչություն ունեցող գյուղերից է։ Ոչ շատ մեծ այս համայնքի երիտասարդ բնակիչներից Վարդուհի Ավետիսյանը հավաստիացնում է, որ համայնքում պեղումների շնորհիվ շատ…

Չկալովում [չկաlove] սեր կա

-Չկալով` «չկա love»(չկա սեր):
Այսպես են սովորաբար լոռեցիք կատակում, երբ անծանոթ մեկին առաջին անգամ ուղեկցում են Չկալով գյուղ:
Իրականում գյուղը տեղով մեկ սեր է` իր հյուրասեր ու աշխատասեր մարդկանցով:
Չկալովում օրերի տաքանալն ուղիղ համեմատական է բնակչության աճին:

Ցուրտ գյուղ, որտեղ շատ ջերմություն կա․ Լանջիկ

Ցուրտ գյուղ, որտեղ շատ ջերմություն կա․ Լանջիկ Հունիսի 19, 2021 Հեղինակ՝ Նանե Վարդանյան Լուսանկարները՝ Քնար Բաբայանի 3 րոպե կարդալու համար «Այնքան ցուրտ է, որ սառնարանի կարիք չկա»․- հաճախ այսպես կատակում են ու բնորոշում Շիրակի փոքր բարձրադիր գյուղերից մեկը՝ Լանջիկը։ Մի անհանգստացեք, խոսքը միայն ձմեռների մասին է։ Ցուրտը՝ ցուրտ, բայց լանջիկցիները, ի տարբերություն իրենց ձմեռների, ջերմ…

Հագվի՝ հայկական կալվադոսի հայրենիքը

Հագվի՝ հայկական կալվադոսի հայրենիքը Հունիսի 1, 2021 Հեղինակ՝ Քնար Բաբայան Լուսանկարները՝ Քնար Բաբայանի 3 րոպե կարդալու համար Լոռու մարզի Հագվի գյուղում հատապտուղներից նախընտրում են մոշը, իսկ ալկոհոլից՝ կալվադոսը։ Այո՛, այո՛, ճիշտ կարդացիք՝ կալվադոս։ Այսպես են հյուրերին ավելի մատչելի բացատրում, թե ինչ է տեղական սպիտակ խնձորից թորված տնական օղին։  Դե իսկ մոշն այստեղի սարերում այնքան շատ…

Մանկության հիշողություններից մինչև ներկա․ գյուղ Զորական

Մանկության հիշողություններից մինչև ներկա․ գյուղ Զորական Մայիսի 2, 2021 Հեղինակ՝ Նանե Վարդանյան, Լուսանկարները՝ Քնար Բաբայանի 3 րոպե կարդալու համար Մարդկանց մանկության լավ հիշողությունները շատ տարբեր կարող են լինել։  «Ուրախությանս չափ չկար, երբ ծնողներս ասում էին՝ պետք է գնանք կարտոֆիլ ցանելու կամ հողից հանելու։ Ուրախանում էի, որ պետք է աշխատեմ, այլ ոչ թե միայն վազվզեմ խոտերի…

Արևածագ` կարտոֆիլի, դամբուլի օղու հայրենիք

Եթե գոնե մեկ անգամ եղել եք Արևածագում՝ նույն Ղաչաղանում, ապա հաստատ լսել եք «ջրչոր եղած ղաչաղանցի» արտահայտությունը: Ասում են` առաջներում ջրի պակասության պատճառով հարևան գյուղերից ղաչաղանցուն հարս չէին տալիս:

Խաղաղության գույները սահմանամերձ Կոթիում

Կոթի․ Տավուշի մարզի գյուղերից է, որ գտնվում է կանաչ անտառների մեջ։ Թթվածնով հարուստ օդ, մաքուր սննդամթերք ու բնությանն ու կենդական աշխարհին մոտ գտվել, որ անհասանելի են քաղաքի մարդկանց կամ նրանք դրանց համար պետք է վճարեն, երբեմն՝ թանկ։

Թուզի հայրենիք Վազաշենը

Երբեմնի խաղողի վազով հայտնի Վազաշենում այսօր «վազ»-ը միայն գյուղի անվան մեջ է պահպանվել: 1990-ականների պատերազմից հետո խաղողի այգիները մնացել են սահմանից այն կողմ: Այսօր վազաշենցիները բավարարվում են տնամերձ այգիներով:

Օձուն` ամպերից կախված գյուղը

Օձուն տանող ամեն մի ոլորան հաղթահարելուց հետո թվում է՝ մի քիչ էլ, ու ձեռքդ կհասնի ամպերին։ Վերևում կղմինդրե տանիքներով տներ են և մինչեւ ձորի պռունկը ձգվող ցորենի, եգիպտացորենի ու արևածաղկի անծայր դաշտեր։

Այն, ինչ կատարվում է Շենիկում, մնում է Շենիկում

Երևանից դուրս եկող ուղիղ ճանապարհը տանում է դեպի մի գյուղ, որտեղ ապրել նշանակում է ամեն օր արթնանալ, քայլել վարդագույն տուֆից պատրաստված տների արանքով, բարևել նարդի խաղացող պապիկներին ու տեսնել փողոցում վազվզող երեխաներին, որոնք սկսել են ավելի քիչ վազվզել, քան առաջ․ հեռախոսներ կան։

Մարց։ Թոփ ըլած գյուղը

Այստեղ ամենահամով խոզի խորովածն է, բայց ժանտախտի վերջին համաճարակից հետո խոզաբուծությունն անկում է ապրել, նրանց ասում են ռուսախոս, բայց քչերն են այսօր տիրապետում այդ լեզվին, իսկ բնակեցված տները հաշվում են ոչ թե ծխով, այլ փռված լվացքով։