Մեծ արկածներ, փոքր գյուղ․ սկսում ենք վլոգ Դեբետում

Մեծ արկածներ, փոքր գյուղ․ սկսում ենք վլոգ Դեբետում Մայիսի 7, 2021 Հեղինակ՝ Նանե Վարդանյան 3 րոպե կարդալու համար Ճանապարհորդելու ակտիվ շրջանը կարծես մոտենում է, ու թեև համաճարակը դեռ չի նահանջել, մենք՝ աշխարհի ամենաադապտացվող էակներս, վերջինիս հետ ապրել, ինչու չէ նաև ճանապարհորդել ենք սովորել։ Մեր երևանյան գրասենյակից ամեն օր տասնյակից ավելի թիմակիցներ ուղևորվում են տարբեր համայնքներ։…

Մանկության հիշողություններից մինչև ներկա․ գյուղ Զորական

Մանկության հիշողություններից մինչև ներկա․ գյուղ Զորական Մայիսի 2, 2021 Հեղինակ՝ Նանե Վարդանյան, Լուսանկարները՝ Քնար Բաբայանի 3 րոպե կարդալու համար Մարդկանց մանկության լավ հիշողությունները շատ տարբեր կարող են լինել։  «Ուրախությանս չափ չկար, երբ ծնողներս ասում էին՝ պետք է գնանք կարտոֆիլ ցանելու կամ հողից հանելու։ Ուրախանում էի, որ պետք է աշխատեմ, այլ ոչ թե միայն վազվզեմ խոտերի…

Արևածագ` կարտոֆիլի, դամբուլի օղու հայրենիք

Եթե գոնե մեկ անգամ եղել եք Արևածագում՝ նույն Ղաչաղանում, ապա հաստատ լսել եք «ջրչոր եղած ղաչաղանցի» արտահայտությունը: Ասում են` առաջներում ջրի պակասության պատճառով հարևան գյուղերից ղաչաղանցուն հարս չէին տալիս:

Խաղաղության գույները սահմանամերձ Կոթիում

Կոթի․ Տավուշի մարզի գյուղերից է, որ գտնվում է կանաչ անտառների մեջ։ Թթվածնով հարուստ օդ, մաքուր սննդամթերք ու բնությանն ու կենդական աշխարհին մոտ գտվել, որ անհասանելի են քաղաքի մարդկանց կամ նրանք դրանց համար պետք է վճարեն, երբեմն՝ թանկ։

Արցախից Լոռի` կյանքը զրոյից

22 տարի առաջ Վանյանները դափ-դատարկ Երևանից հայտնվել են Արցախի Քաշաթաղի շրջանի Ծաղկաբերդ գյուղում։ Այս տարիների ընթացքում տուն-տեղ են դրել, տնտեսություն հիմնել, բայց պատերազմի հետևանքով նորից հայտնվել են կոտրած տաշտակի առաջ։

Թուզի հայրենիք Վազաշենը

Երբեմնի խաղողի վազով հայտնի Վազաշենում այսօր «վազ»-ը միայն գյուղի անվան մեջ է պահպանվել: 1990-ականների պատերազմից հետո խաղողի այգիները մնացել են սահմանից այն կողմ: Այսօր վազաշենցիները բավարարվում են տնամերձ այգիներով:

Յոթամյա սիրո պատմություն․ Վանանդ

Հայաստանում 850-ից ավելի գյուղական համայնքներ կան։ Ճանաչել դրանցից յուրաքանչյուրը նշանակում է ճանաչել մի նոր մշակույթ, պատմություն, խնդիր․․․ ու, ինչու չէ, բացահայտել գեղեցիկ անկյուններ, որոնք հաճախ դուրս են մնում զբոսաշրջային քարտեզներից։

Օձուն` ամպերից կախված գյուղը

Օձուն տանող ամեն մի ոլորան հաղթահարելուց հետո թվում է՝ մի քիչ էլ, ու ձեռքդ կհասնի ամպերին։ Վերևում կղմինդրե տանիքներով տներ են և մինչեւ ձորի պռունկը ձգվող ցորենի, եգիպտացորենի ու արևածաղկի անծայր դաշտեր։

Այն, ինչ կատարվում է Շենիկում, մնում է Շենիկում

Երևանից դուրս եկող ուղիղ ճանապարհը տանում է դեպի մի գյուղ, որտեղ ապրել նշանակում է ամեն օր արթնանալ, քայլել վարդագույն տուֆից պատրաստված տների արանքով, բարևել նարդի խաղացող պապիկներին ու տեսնել փողոցում վազվզող երեխաներին, որոնք սկսել են ավելի քիչ վազվզել, քան առաջ․ հեռախոսներ կան։

Մարց։ Թոփ ըլած գյուղը

Այստեղ ամենահամով խոզի խորովածն է, բայց ժանտախտի վերջին համաճարակից հետո խոզաբուծությունն անկում է ապրել, նրանց ասում են ռուսախոս, բայց քչերն են այսօր տիրապետում այդ լեզվին, իսկ բնակեցված տները հաշվում են ոչ թե ծխով, այլ փռված լվացքով։