Արևածագ` կարտոֆիլի, դամբուլի օղու հայրենիք

Եթե գոնե մեկ անգամ եղել եք Արևածագում՝ նույն Ղաչաղանում, ապա հաստատ լսել եք «ջրչոր եղած ղաչաղանցի» արտահայտությունը: Ասում են` առաջներում ջրի պակասության պատճառով հարևան գյուղերից ղաչաղանցուն հարս չէին տալիս:

Արցախից Լոռի` կյանքը զրոյից

22 տարի առաջ Վանյանները դափ-դատարկ Երևանից հայտնվել են Արցախի Քաշաթաղի շրջանի Ծաղկաբերդ գյուղում։ Այս տարիների ընթացքում տուն-տեղ են դրել, տնտեսություն հիմնել, բայց պատերազմի հետևանքով նորից հայտնվել են կոտրած տաշտակի առաջ։

Թուզի հայրենիք Վազաշենը

Երբեմնի խաղողի վազով հայտնի Վազաշենում այսօր «վազ»-ը միայն գյուղի անվան մեջ է պահպանվել: 1990-ականների պատերազմից հետո խաղողի այգիները մնացել են սահմանից այն կողմ: Այսօր վազաշենցիները բավարարվում են տնամերձ այգիներով:

Օձուն` ամպերից կախված գյուղը

Օձուն տանող ամեն մի ոլորան հաղթահարելուց հետո թվում է՝ մի քիչ էլ, ու ձեռքդ կհասնի ամպերին։ Վերևում կղմինդրե տանիքներով տներ են և մինչեւ ձորի պռունկը ձգվող ցորենի, եգիպտացորենի ու արևածաղկի անծայր դաշտեր։

Մարց։ Թոփ ըլած գյուղը

Այստեղ ամենահամով խոզի խորովածն է, բայց ժանտախտի վերջին համաճարակից հետո խոզաբուծությունն անկում է ապրել, նրանց ասում են ռուսախոս, բայց քչերն են այսօր տիրապետում այդ լեզվին, իսկ բնակեցված տները հաշվում են ոչ թե ծխով, այլ փռված լվացքով։

Եղեգնուտ` հյուրասեր մարդկանցով գյուղը

Լոռվա մարզի Եղեգնուտ գյուղում չես հասցնում դարպասից ներս մտնել ու բարևել, տանտերերն արդեն շտապում են մի բան ուտելու կամ խմելու հրավիրել։ Այստեղ հյուրասիրությունից խուսափել համարյա չի ստացվում։

Ցորենի արտեր ու պանրագործություն․ Վահագնի

Լոռու ամենաչքնաղ գյուղերից մեկը բազմել է Փամբակ գետի ափին։ Լեռնոտ Վահագնիում մի 900 մարդ է ապրում։ Օրվա հացը վաստակում են անասնապահությամբ, ցորենի, գարու, առվույտի, կարտոֆիլի, կաղամբի և այլ մշակաբույսերի աճեցմամբ։